Lord Dunsany - İşçi

İşçi
Lord Dunsany

Bir işçinin iskelesiyle devasa bir otelin en üs katından düştüğünü gördüm. Aşağı doğru düşerken elinde bir bıçakla iskeleye adını kazımaya çalıştığını gördüm. Denemek ve başarmak için zamanı vardı çünkü yere çakılmasına yaklaşık üç yüz fitlik bir mesafe vardı. Düştüğü o sırada bu manasız şeyi yapmaktaki ahmaklığından başka bir şey düşünemedim, çünkü üç saniyede yere çakılıp fark edilmeden ölmesi bir yana bir de adını ya da bilmem neyi üzerine kazıdığı o tahta parçasının birkaç hafta içinde yakacak odun olarak kullanılacağı kesindi.
Sonra ben eve gittim çünkü orada yapacak işlerim vardı. O gün bütün gece o adamın ahmaklığını öylesine düşündüm ki düşüncelerim işimi ciddiyetle yapmaktan beni alıkoydu.
O gece geç vakitte hâlâ işimin başındayken o işçinin hayaleti duvarımdan aniden çıkıp kahkahalar atarak öylece önümde dikiliverdi.
Onunla konuşuncaya kadar herhangi bir kahkaha sesi duymadım ancak o gri yarısaydam yaratığın önümde katıla katıla gülmekten sallandığını görebiliyordum.
Sonunda konuşmaya başlayabildim; o hayalete neye öyle katıla katıla güldüğünü sordum. O da konuşmaya başladı. “Orada oturup çalışmana gülüyorum,” dedi.
“Niçin ciddiyetle çalışmama gülüyorsun ki?” diye sordum ona.
“Niçin mi? Gülüyorum çünkü senin o lanet olası hayatın rüzgâr gibi geçip bitecek,” dedi. “…ve senin o yaşlı ahmak uygarlığın birkaç yüzyılda derlenip toparlanacak.”
Sonra tekrar kahkaha atmaya başladı – hem de bu kez kahkahalarını duyabiliyordum. İşte öyle kahkaha atarak duvarın ötesine, geldiği sonsuzluğa doğru gözden kayboldu.

Çeviren: Sevcan Ekici

"The Workman", The Fifty-One Tales